Het script geschreven

een ruimte
een licht
het script wacht afwachtend
minder of meer
en dan besluit je
uiteindelijk
om niet eindeloos te zijn

theaterstuk!

je toetsenbord,
versleten
je rug vermoeid
het glas leeggedronken
water dit keer

de inkt op
ergens had je nog was
om op te hangen
en een pan op het fornuis
wachtend op een spons,
met de lichte spuit van
bubbels en schuim

bubbels en schuim
in je hoofd,
je rug
je schouders
45 srd ligt klaar
voor de nieuwe cartridge
en nog eens 45 srd
omdat je zelfs de kleuren
hebt gebruikt.

wachten mag nog even wachten
de spanning van de tijd
uitgesteld
van uitgesproken zinnen
beweging en een klank
het spel van de dirigent
zonder stok
dat je toetsenbord vervangt
de woorden vangt
en speelt.
en speelt.

een ruimte
een licht
en de kleuren van
het  gezicht
dat theater heet.