Noorwegen, 22 juli 2011

"Het is het erkennen dat er een lugubere kant aan de mens vast zit, die in staat is daden te verrichten die leiden tot simpelweg vernietigen, fysiek en psychisch, van de ander in welke vorm dan ook. Uitbuiting, manipulatie, mishandeling, geestelijke beschadiging, moord, het doden van 90 jongeren, zoals in Noorwegen op vrijdag 22 juli jl. Zie, kijk en besef dat het bestaat, 90 mensen, 1 mens, dood of beschadiging...misschien zet dat besef aan tot handelen en het verdwijnen van de ruimte die nu gegeven wordt." Het is terecht dat Rudiger Safranski stelt: " In de 19e eeuw ontstaat bij sommige dichters en denkers een soort onrust over dat al te gevaarloze, al te optimistische beeld van de mens"

I was hit by this news,  hit again by the unexpected horror of  a nice face, a nice smile.

The poem I wrote in Dutch is called, suspected light/ het verdachte licht

Het verdachte licht.


In onzichtbaar zwart verschijnt hij onder ons.

Uit een lach van sterren

blinkt de kunst van het zicht dat ontnomen wordt.

In de schijn van de verdonkerde maan,

loopt hij in de schaduwkanten van het bestaan

Rokende loop van verdwazende dampen

om hem heen de aanname,

die de tijdelijke ontnuchtering voorkomt.

In het besef van het verdachte licht

redde zij haar ziel , van de beperktheid van vooruitgang

terwijl de zinloosheid van het kwaad een handdruk ontvangt

voor de ravage van de toekomst.

27/28 juli 2011

zoveel

zoveel
woorden
die nog geen letters vinden
ik omkleed ze met een zachte kus
zoveel
wachtend om uit te spreken
mijn lippen gekoesterd om ze heen
in de streling tussen jou en mij
reizen ze heen en weer
mijn naam, jouw naam
aan elk verbonden
zoveel
soms glipt er ongemerkt
eentje weg,
om een zin te vormen
jouw richting op
zoveel
zoveel.

De wurggreep van Potentie

Potentie, bruisend , stil
Daar lig je dan
Een kluis.
Een stapel bankbiljetten
Enorme waarde
Onzichtbaar voor de buitenwereld.
Ze horen je niet, zien je niet
En nee, willen niet
Op je rug, op je buik
Gevouwen, languit
Brandend om te leven,
Ben je daar niet voor gemaakt?
Geld moet rollen, is het niet
Schuivend en rollend materiaal
Behouden
Vergeet de handen
Die zich over je zullen ontfermen.
De kleur waaarin je zal veranderen,
Of vorm
De taal van je waarde
Jouw tijd is nog niet aangebroken
Je weet het niet
Wanneer het zover is
Stille wanden van jouw ruimte
Als je geluk hebt, zijn ze glimmend
Soms
Soms lig je op een soort tapijtje
Denk je dat het goed is
Tot het creme deurtje
je afsluit
Dat is wanneer je meegenomen bent
Verre reizen
Op de golf dat leven heet
Een klik
Nummers draaien voor je ogen
Je hoopt dat je ontploft.. dat het dan maar over is
Maar ook daartegen ben je beschermd
Aan alles is gedacht
Alles
Het bruisen
Achter comfortabele zones
Vergeeld zal je niet raken
Versleten ook niet,
Gewoon
Goed bewaarde potentie
Voor eens,
of niet.

Wat is?

wat is nog gewoon
als er zoveel niet gezegd word
als de handen in een groet opgaan
zonder dat ze willen

wat is nog normaal
als er zoveel niet gedaan word
we lachen als we huilen
met ons verwonde hart

wat is er nog vreemd
als ongewone dingen
gewone dingen worden
woorden niet vertellen
kunnen
hoe het werkelijk is

wat is nog herinnering
als simpelweg
vertrouwen
wegglijd in wat is

wat is er nog aan waarheid
een argument
van vrede
vrede met wat is
vergiffenis in de lucht?



Karin Lachmising

Ik schuil in mijn hart

Een traan draait zich om
van de weg naar buiten.
Een oase van stilte
neemt de plek in
van een veel te grote pijn.
Ik schuil voor even,
voor even,
in mijn hart
totdat het leven
zijn kracht hervind.

Karin Lachmising, november 2010.

Diversity is Power: the poem factory2

The gap of caring

Do you care about global warming
the loss of forest
traditional knowledge
down under fading away
in one melting pot

Do you care about eco systems
the ocean, the mountains
people fishing
in poisoned waters
water..rising and rising

Do you care and still don't act
for the body you live in
the green you breath
the people you live with
and nature, who lives you

Do you. Do you act
or just sit quiet
seeing, knowing, reading
and in the fuzz of all
nature's loss
just feel paralized to act
feeling the gap of caring.

Diversity is Power: the poem factory

Searching

You wanted just to see
Me in you
And you in me
Words sounding like yours
Trusting only
the you in me

And as i speak
I see your eyes looking away
You’re hands crossing the
Way to your heart
Me not speaking the language
you know


As my voice grows stronger
My heart is filled with tears
Looking at close doors
Here, without you
While my hands touch
The many colors
of live