Het script geschreven

een ruimte
een licht
het script wacht afwachtend
minder of meer
en dan besluit je
uiteindelijk
om niet eindeloos te zijn

theaterstuk!

je toetsenbord,
versleten
je rug vermoeid
het glas leeggedronken
water dit keer

de inkt op
ergens had je nog was
om op te hangen
en een pan op het fornuis
wachtend op een spons,
met de lichte spuit van
bubbels en schuim

bubbels en schuim
in je hoofd,
je rug
je schouders
45 srd ligt klaar
voor de nieuwe cartridge
en nog eens 45 srd
omdat je zelfs de kleuren
hebt gebruikt.

wachten mag nog even wachten
de spanning van de tijd
uitgesteld
van uitgesproken zinnen
beweging en een klank
het spel van de dirigent
zonder stok
dat je toetsenbord vervangt
de woorden vangt
en speelt.
en speelt.

een ruimte
een licht
en de kleuren van
het  gezicht
dat theater heet.

Woord

Ik heb een woord gezegd
in de brasa die ik gaf
in de handen die
je hield.
Ik heb een woord gezegd
toen je even voorbij kwam
en ook even weg ging.
Ik heb een woord gezegd
terwijl ik stond
een slok nam
en jij ook.
Ik heb een woord gezegd
Ik heb een woord gezegd
ongehoord.

Parbode

Het draait in het leven vooral om Faya (vuur)

 en Lobi (liefde)


Verbond met de tandarts

De waanzin

haar hoofd, opnieuw

en nog een keer

en nog een keer

gevoelloos

bonkt 

slaat
stompt

de waanzin door zijn vuisten

de roep van zijn naam verstomd

gekromd

haar geliefkoosd lichaam
verfrommeld op de vloer
van hun 

dansende stappen

bloedende 

tanden
wankelen
in de verslagen mond
die het geheim niet mocht ontwaren

langs komt de tijd
vervult met wrange troost van pijn vastgeklemd

aan de spalk
voor een toekomstige
stralende 

lach.

Karin Lachmising

Vaco bookstore Paramaribo,

Together with our Poets Shrini and Slory, 

TED SPEECH BIJ KID DYNAMITE VOORSTELLING 9 Februari 2014

TED SPEEECH KARIN LACHMISING

At theater performance KID DYNAMITE, Urban Myth, (director Jorgen Tjon A  Fong, music fra fra sound)

February 9th 2014, Theater Thalia, Paramaribo.

Oh gosh.. kid dynamite.. Hij stond ergens voor, voor zichzelf, zijn muziek...

En weet je ..

Toch verwacht je het misschien een beetje.. toen en nu...

In een  andere maatschappij,

Dat die tijd nodig heeft

Voor die 'andere"mensen,  uit Suriname,

Met hun 'andere'  muziek..

En zou je het DUS niet verwachten hier in Suriname.. waar we zoveel verschillende mensen bij elkaar hebben

Maar wij mensen zijn alsmaar bezig te leren  alles te definiëren,

wat is dit en wat is dat

En het eigenlijke doel daarvan zou niet moeten zijn...

om een beetje controle te krijgen op het vreemde,

maar te begrijpen , dat wat je niet begrijpt.

Dat wat je niet kent.,

Over een groep die anders is dan jij

Over een persoon die anders praat dan jij

Maar helaas , als  het om de praktijk van het leven gaat

Is het anders dan met school.. waar je , 

althans dat is de bedoeling..

leergierig stort op stof die je niet kent...

Maar gaat het om mensen, een volk, een groep, .. 

dan is het anders

Dan vragen we niet 

'wie is je vader en je moeder' omdat we je willen leren kennen,

maar veel te vaak, om je te kunnen labelen.

Om soms misschien zelfs een beetje, 

de controle over het bekende niet te verliezen...

En als we dus in onze veilige hokjes zitten, 

waar alles begrijpbaar en verstaanbaar is..

Wat doen we.?

Wat doen we als we wat anders zien, wat anders horen?

Poetry uit mijn gedichtenbundel Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt

BLZ36

'Er loopt een vreemde hond in de straat/Zijn blaffen herken ik niet/dus label ik hem met een geschiedenis/die mij de hoofdrol geeft/ ........

Ai boy, Het ergste zou zijn

als we, om erbij te mogen horen

Het onszelf ook gemakkelijk maken

Uit angst om buiten de boot te vallen, buiten de maatschappij,

Geen geld meer te kunnen verdienen, geen baan te kunnen krijgen

Niet die ene job...

Niet durfen om trots met wie we zijn en wat we kunnen naar buiten te treden

EN IK?

Zo moest ik tijdens mijn opleiding lezen.

We hadden Trefossa, Sranan geschreven..

Maar . dat moest ik maar niet lezen..

Want ik kende dat echte ding niet, dat Sranan ding

En hoe Surinaams ben jij? 

Was ik 'gro kon'  hier?

Was  ik wel echt een dja dja srananman, 

Jij? Jij met je Nederlandse accent.., je Nederlandse manier van praten.

En was ik niet eerder, als ik toch al Surinaams mocht zijn,

dan maar Hindoestaans

- Wat dus blijkbaar ook niet echt staat voor de 'dja dja Sranaman'-

Moest ik niet liever een gedicht van Shrinivasi lezen, in het hindoestaans, 

ook al verstond ik die taal niet.

En nee, dat vind ik niet erg, nee,  

Maar het wordt wel eng als je de kans ontnomen wordt

om te laten zien wat je wel bent. 

Het wordt eng als ik een label opgeplakt krijg, 

waardoor wat ik zeg ingekleurd wordt

Het wordt vooral eng als ik zelf maar denk.. 

okay... 

dan hou ik  me maar een beetje stil,

En spreek ik maar liever geen Sranan

En misschien is het wel ook zo makkelijk,, 

als ik een beetje Hindoestaans doe.. 

dan hoor ik ergens bij..

Kan ik er misschien zelfs nog winst uit halen.. 

kan ik het als marketing tool gebruiken...

....

Maar als ik dat zou doen,  

niet meer zou spreken vanuit de mix van gedachten die mij bewegen..,  

zou ik mezelf geen brasa kunnen geven,

plaats ik mijzelf in dezelfde houdgreep van de ander

die mij niet hoort, niet ziet. 

En hoe kan ik verwachten dat jij me een brasa geeft 

omdat je me erkent?

Wat hebben we eraan om te schrijven,  muziek te maken, politiek te bedrijven, of relaties aan te gaan.. waarin we datgene doen.. DAT NIET ONS EIGEN IS..of  wat we eigenlijk niet menen ......., niet willen, waar geen vezel van ons ZIJN achter staat.. dat slechts geleid wordt door economische drijfveren, macht, controle, angst of gemakzucht?

Dat  mag ons niet begrenzen, en daarmee kunnen wij onmogelijk anderen begrenzen want

' zijn wij niet allen hier op ons grondgebied 'kinderen van de rivier?'

Poetry uit mijn gedichtenbundel Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt

BLZ49

Laat een accent jou niet misleiden/Want het huis van het hart/waarvan jij denkt eigenaar te zijn/ spreekt haar woorden uit/......

Parbode essay 'Een fantastisch 2014'

Fantasie in het onderwijs, te ambitieus?

Parbode essay Artistieke vrijheid

'Een spotje met een andere kleur kan de wereld in een heel nieuw licht plaatsen. Staan we open voor die andere blik op de werkelijkheid, of zijn we tevreden met de manier waarop we zelf vorm en inhoud geven aan onze wereld? Karin Lachmising houdt ons een spiegel voor en probeert verschillende brillen uit.'

Recensie literatuurplein van nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt

''Karin Lachmising heeft een indrukwekkende bundel eigentijdse gedichten geschreven. Poëzie die niet alleen in Suriname gelezen moeten worden. Wie zich verbonden voelt met het regenwoud, het mangrovebos, maar ook met de Hollandse polder en de mens die overal dezelfde problemen tegenkomt, moet deze debuutbundel lezen. Het is poëzie die bewust maakt. Strijdbaar in schoonheid.

About the literary evening, about the book, about Surinamese Literature.

http://www.dwtonline.com/de-ware-tijd/2013/11/30/afgestudeerde-schrijvers-aan-de-tand-gevoeld/

Special literary evening , readings, presentation, dance and music connected by words.

Presentation of emerging writers of Suriname.
november 28th at On Stage theater.
Reading by Iraida and Sakoentela from their manuscript  and presentation of debut poetry Karin Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt. We had a wonderful evening of moving words accompanied by dance ( Lisa, Germaine and Natascha) and guitar (Jim Westfa).  Next phase, next step. The words are out.

Recensie op Literatuurplein

http://www.literatuurplein.nl/recensie.jsp?recensieId=454

gedicht van de dag via blogger laurens jz coster.

http://laurensjzcoster.blogspot.com/2013/11/karin-lachmising-de-nieuwe-tijd-gewoon.html?spref=fb

A view of my presentation in Amsterdam in October this year.

OBA, introduction Franc Knipscheer, publisher

On guitar, Frank Ong A lok.

Signing , with my great friends Diana and Karin, we go way back!

My sis Jane with one of the other presenters, writer Janny de Heer.

Debat Cafe Haarlem presentation De pletterij, october 21

Happy to be sharing this with my sis and dad.

With Franc, pubisher Uitgeverij In de Knipscheer.

Interviewer Peter de Rijk.

Happy Dad

.TIJDSVERSCHILLEN, de dagen voor de launch op de 13e october

Tijdsverschillen overbruggen
Het proces groeit..
Ik ben blij
Want nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt.
Ik geef nog even de laatste opmerkingen door voor de inhoudsopgave; de drukproef kwam gisteravond binnen bij mij, gistermiddag verstuurd , door de uitgever. Het lijkt alsof we gezamenlijk om de tafel zitten , het is 9 uur smorgens hier en 2 uur smiddags daar,  om nog de laatste puntjes op de i te plaatsen voor verdere groei. We nemen het 'cool' door terwijl ik weet dat elke minuut later bijna betekent dat het kantoor aan de andere kant van de oceaan sluit.. ,deadlines die misschien als een hete adem in de nek blazen, maar waarom zouden we labelen wat we heel anders voelen? De tijd zit 'cool en relaxed' naast ons terwijl we ons bewegen in het proces.We bevinden ons ergens samen op een onbenoemd tijdstip op die wereldlijnen van de drukke internethighway , of is het de kabel onder de oceaan tussen Amsterdam en Paramaribo, of is het de energie van de blik uit onze ogen, ogen die op hetzelfde moment kijken naar dat wat de komende dagen kleurt..

Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt- 23 oktober ook in de Pletterij-Letterij te HAARLEM

Presentatie  "Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt" , na de launch in de OPENBARE BIBLIOTHEEK in AMSTERDAM op 13 oktober  eveneneens in de Pletterij- Letterij , het literaire cafe in Haarlem, op 23 oktober!

Dit zal zijn In het voorprogramma van :  IN WONDERLAND MET CRISTINE OTTEN, auteur van ‘De laatste dichters’, een meeslepend epos gebaseerd op de evens van een groep Afro-Amerikaanse dichters uit de Black Powertijd, en van ‘In wonderland’, over een onverwachte arrestatie vanwege vermeende RARA- betrokkenheid. 

Aanvang 20.00, € 5,00
Aanvang 18.30, € 10,00 Eat & Greet inclusief toegang
 is gewenst, mail naar reserveren@pletterij.nl of bel 023 542 3540

Uitgeverij In de Knipscheer brengt mijn  poëtische debuut uit!

Karin Lachmising – Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt. Gedichten

Presentatie: Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) op 13 oktober 2013, in het boekenprogramma  "een droom die ik heb" Boekenprogramma met schrijvers uit of over de Antillen en Suriname  Franc Knipscheer, interview Peter de Rijk. 
Presentatie Suriname, 2013 (datum volgt)

Karin Lachmising
Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt
Gedichten
Genaaid gebrocheerd, 64 blz. € 16,50
2013
978-90-6265-840-4

In Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt, het poëtische debuut van Karin Lachmising(1964), beschrijft zij op voorbeeldige wijze de connectie tussen mens en natuur. Vruchtbare metaforen zorgen ervoor dat de regels je tot in de ziel raken. In het gedicht waarnaar de bundel is genoemd komt de lezer erachter dat hij niet ver van de boom staat.
…
Waar water haar verlaten heeft
noch zaden haar voeden.
Nergens groeit die boom.
…
Zonder onze wortels, zonder onze voorouders, zijn we nergens.

In de poëzie speelt tijd en tijdloosheid een grote rol. Door de stille kruinen van de bo-men en het stromende schuim van de rivier te beschrijven maken we even deel uit van het moment waarin alles een is en oneindig. Het gaat Lachmising om de verbinding met de aarde, met de grond waar je vandaan komt en ook om het verlies ervan. Daarmee gaat het pure verloren, ook in onszelf. Maar begrijpen we dat altijd en ook de ander?

In de communicatie gaat eveneens veel verloren. Lachmising schrijft: ‘Jouw ogen spreken een andere taal/ van wat ik hoor en jij niet zegt.’

Met Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt toont Karin Lachmising zich een waardig opvolger van Michaël Slory. Haar sensuele natuurgedichten zorgen voor een fris geluid in de Surinaamse letteren waarin zorg en hoop samenkomen.

Karin Lachmising woont in Suriname. Zij was de eerste student die, in november 2012, afstudeerde aan de Schrijversvakschool Paramaribo.


RESERVERING VOOR DE PRESENTATIE , ga naar 
http://www.oba.nl/zoeken/?query=karin+lachmising
en  Uitgeverij In De Knipscheer:    Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt

DAS MAGAZINE.. LITERAIR WERELD NIEUWS....over schrijven in Suriname

"...een statige vrouw met een warme glimlach, een serene rust en een stem die vanuit een diep warmte bron leek op te borrelen ....."Lees verder over Sranan, in literair wereldnieuws, Das Magazine, het jonge Nederlandse literaire tijdschrift:

Als correspondent .. Suriname belicht in Literair wereldnieuws

http://www.cultureel-literair.net/archief/dasmagazine/6/files/assets/basic-html/page5.html

Das magazine: In 2012 verschenen de eerste twee nummers. De eerste editie was binnen een maand uitverkocht; de tweede verscheen daarop in hogere oplage. Een keur aan nationale en internationale auteurs – gevestigde namen en debutanten. Lees dit prachtig tijdschrift dat zowel inhoudelijk als in vorm een lust is om te  lezen.

October 13th magical date

My poetry will be published!

A first publication of a collection of  my poetry called
'nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt'
A dutch written collection of poems relating to pureness, our connection with Mother Earth.
The process of this manuscript started in 2012 .
The great work of my editors during this process,  Peter de Rijk and Koos van den Kerkhof , inspired me to reflect on my own words, to think out of the box and go deeper 'into the box'.
Discussions about your work are necessary, the opposite of the process
when we create our first lines of poetry behind our desk, on our bed, on the couch or somewhere in between the distance of places.
The process of creating in all its details is bringing life to thoughts , word, lines, white spaces and rythm of it all.
Preparing myself for this  presentation  in Amsterdam in between all of what i do is a challenge, but a wonderful one.

After Amsterdam the presentation will follow back home in Suriname.

The presentation will be held at the Openbare Bibliotheek Amsterdam, the Netherlands
on October 13th, 2013. http://www.oba.nl/zoeken/?query=karin+lachmising
More information at Uitgeverij In de Knipscheer.
The catalog will be soon available.

ROMEO & JULIA.

Script Rewritten by Karin Lachmising

directed by Helen Kamperveen

Produced by On stage youth theater/drama school

by the production class, in the leading roles Shelby Demmerer as Julia and Kevin Klein as Romeo.

Romeo and  Julia was performed at the theaterfestival of On Stage , July 2013.

I loved  all different characters,and could feel a deep  respect for Shakespeare's poetry and his truth in words. This helped me to find the setting for the Surinamese version, finding the Surinamese idea.. of what would be a challenge for two young people in love who cannot be together.   The ingredients of the Surinamese version came to us, to me and the director .. the challenge that followed was how to draw the scenes.. the conflict, and to shape all characters in relation with each other. In the words of Julia and Romeo i kept the style of poetry of Shakespeare and some of his beautiful scenes between the two people in love. The theme changed into an  illegitimate child, not recognized by his biological father.
The why, because of standards of old money versus drugs, about status and openness and hiding the truth. The underlying reasons were avoiding confrontations, being weak, the truth of love. The father was a prominent figure and the  child's mother was related tot drugs.  Refusing to be open about what happened, keeping up the appearances, the shame, the small judgmental society, drugs and money status, love and  believing in a world of truth were the ingredients to draw the relations in between the families and their hate against each other.
Julia's family was a drugs family. Her mother as head of the family, her father died. The sister of her mother died , and had her illegitimate child raised by Julia's mother. The child, Tybaldo was a young successful business man who she wanted to use for her drugs deals.  She really cared about him and  finding herself in a business she thought was as okay as any other business because she provided an income for a lot of people. This was also the reason , in her eyes, why Julia and Tybaldo could have a great life and have everything they wanted. Julia objected to her mothers business, longing for a place where she could just be herself, without dealing with 'the wrong money, without the longing of a money status. She was very fond of her nephew Tybaldo,and he of her.
Romeo was a poet, a dreamer. His father was a weak person, avoiding any conflict, his mother therefor  bitter. She hated the idea that Tybaldo was successful, the illegitimate child of her husband. As Tybaldo was the half brother of Romeo and the nephew of Julia it was impossible for these families to accept the love of Romeo and Julia. The hiding of the truth and therefor the truth of real love, resulted finally in the death of Romeo and Tybaldo, leaving behind a  father who till the end  hided for the consequences of his deeds, not capable to understand that how he handled his own situation, avoiding the truth of his life, caused the death of both his sons and left Julia and all family and friends with this intense sorrow.
The narrator and voice over to tell what the story was about came from the role of the vicar. The voice of the truth came from Julia. The voice of finding real love came from Romeo. The disappointment and struggle from Tybaldo, the bitterness of the mother of Romeo .  and the illusions of a good life from the mother of Julia and the father of Romeo.